Sonnet

 
‘De tijd verandert alle dingen.’ zegt men o zo vaak,
een zin die ik nooit goed, nooit volledig heb begrepen,
want is het niet eenvoudigweg de zeer platvloerse  zaak
de dingen zelf te wijzigen in plaats van zo te dwepen
 
met een-zinners die de kern van het ongrijpbare niet raken
die ons tegenhouden, ja ons werkelijk tragisch doen verzaken
tot het doorgronden van de dingen zonder waarlijk vaste rand
en het luie leven preken waartegen niet allen zijn bestand?
 
Er is niks meen ik te weten 
dan dat alles ontstaan is uit één cel
en gedoemd is tot niets weer te ontbinden,
 
dus opdat jullie niet vergeten
om te ontsnappen uit deze hel
zult gij moeten zoeken om het leven weer te vinden.
 
Robert Prijs